аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ямінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
я́мінка мн. я́мінкі |
| Родны каго? чаго? |
я́мінкі мн. я́мінак |
| Давальны каму? чаму? |
я́мінцы мн. я́мінкам |
| Вінавальны каго? што? |
я́мінку мн. я́мінкі |
| Творны кім? чым? |
я́мінкай, я́мінкаю мн. я́мінкамі |
| Месны у кім? у чым? |
я́мінцы мн. я́мінках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Не важна, колькі пражыў — важна ЯК.
jaminka — беларуская лацінка
Слова ямінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ямінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ямка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ямбі́чны (7)
(9) шальмі́нка ‹
› я́мбургскі (9)
(8) асьмі́нка ‹
› я́міна (5)
(11) паўасьмі́нка ‹
› я́мінскі (7)
(8) пля́мінка ‹
› я́місты (6)
(10) свежані́нка ‹
› я́мка (4)
(9) бужані́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.