мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ясакарнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ясака́рнік мн. ясака́рнікі |
| Родны каго? чаго? |
ясака́рніку мн. ясака́рнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
ясака́рніку мн. ясака́рнікам |
| Вінавальны каго? што? |
ясака́рнік мн. ясака́рнікі |
| Творны кім? чым? |
ясака́рнікам мн. ясака́рнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
ясака́рніку мн. ясака́рніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
хоць вады напіся — пра вельмі прыгожы твар
А калі Маск дабавіць у Хвітар беларускую мову, вы вернецеся з Блюскай?
jasakarnik — беларуская лацінка
Слова ясакарнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ясакарнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ясачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ясака́р (6)
(12) гідраўдарнік ‹
› ясака́р (6)
(8) пажа́рнік ‹
› ясака́равы (9)
(6) ка́рнік ‹
› я́сачка (6)
(9) друкарнік ‹
› я́сачка (6)
(8) цу́карнік ‹
› яса́чны (6)
(9) ная́карнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).