Абрамовіч

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Абрамовіч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Абрамо́віч мн. —
Родны каго? чаго?	Абрамо́віча мн. —
Давальны каму? чаму?	Абрамо́вічу мн. —
Вінавальны каго? што?	Абрамо́віча мн. —
Творны кім? чым?	Абрамо́вічам мн. —
Месны у кім? у чым?	Абрамо́вічу мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца

— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.

Abramovič — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА