мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзяковіч
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяко́віч мн. дзяко́вічы |
| Родны каго? чаго? |
дзяко́віча мн. дзяко́вічаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзяко́вічу мн. дзяко́вічам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяко́віча мн. дзяко́вічаў |
| Творны кім? чым? |
дзяко́вічам мн. дзяко́вічамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяко́вічу мн. дзяко́вічах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абе́руч / абе́ручкі — абедзвюма рукамі
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
dziakovič — беларуская лацінка
Слова дзяковіч (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзяковіч — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзякоўна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзя́кі (5)
(10) Гарлуко́віч ‹
› дзя́кла (6)
(9) дзячко́віч ‹
› дзякло́ (6)
(9) Ванько́віч ‹
› дзяко́вы (7)
(10) Вайніло́віч ‹
› дзяко́ў (6)
(8) Адамо́віч ‹
› дзяко́ўна (8)
(9) Абрамо́віч ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.