STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзякоўна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяко́ўна мн. дзяко́ўны |
| Родны каго? чаго? |
дзяко́ўны мн. дзяко́ўнаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзяко́ўне мн. дзяко́ўнам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяко́ўну мн. дзяко́ўнаў |
| Творны кім? чым? |
дзяко́ўнай, дзяко́ўнаю мн. дзяко́ўнамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяко́ўне мн. дзяко́ўнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пахваліся жонкаю не назаўтра пасля вяселля, а дзяцей маючы.
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічdziakoŭna — беларуская лацінка
Слова дзякоўна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзякоўна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзякоўства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяко́віч (8)
(9) рызыко́ўна ‹
› дзяко́вы (7)
(15) высокарызыко́ўна ‹
› дзяко́ў (6)
(7) шыко́ўна ‹
› дзяко́ўскі (9)
(7) гало́ўна ‹
› дзяко́ўства (10)
(9) загало́ўна ‹
› дзяко́ўшчына (11)
(9) пагало́ўна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
