аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзякоўна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяко́ўна мн. дзяко́ўны |
| Родны каго? чаго? |
дзяко́ўны мн. дзяко́ўнаў |
| Давальны каму? чаму? |
дзяко́ўне мн. дзяко́ўнам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяко́ўну мн. дзяко́ўнаў |
| Творны кім? чым? |
дзяко́ўнай, дзяко́ўнаю мн. дзяко́ўнамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяко́ўне мн. дзяко́ўнах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
каб на яго (яе, іх, цябе, вас) немач
няхай яго (яе, іх, цябе, вас) немач
у старніку можна знайсці ахвіцэр
dziakoŭna — беларуская лацінка
Слова дзякоўна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзякоўна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзякоўства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяко́віч (8)
(9) рызыко́ўна ‹
› дзяко́вы (7)
(15) высокарызыко́ўна ‹
› дзяко́ў (6)
(7) шыко́ўна ‹
› дзяко́ўскі (9)
(7) гало́ўна ‹
› дзяко́ўства (10)
(9) загало́ўна ‹
› дзяко́ўшчына (11)
(9) пагало́ўна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.