аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзякоўшчына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзяко́ўшчына мн. дзяко́ўшчыны |
| Родны каго? чаго? |
дзяко́ўшчыны мн. дзяко́ўшчынаў, дзяко́ўшчын |
| Давальны каму? чаму? |
дзяко́ўшчыне мн. дзяко́ўшчынам |
| Вінавальны каго? што? |
дзяко́ўшчыну мн. дзяко́ўшчыны |
| Творны кім? чым? |
дзяко́ўшчынай, дзяко́ўшчынаю мн. дзяко́ўшчынамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзяко́ўшчыне мн. дзяко́ўшчынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Найлепшыя рэчы ў жыцці — не рэчы.
dziakoŭščyna — беларуская лацінка
Слова дзякоўшчына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзякоўшчына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзякуй + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзяко́ўна (8)
(14) бесталко́ўшчына ‹
› дзяко́ўскі (9)
(12) гуртко́ўшчына ‹
› дзяко́ўства (10)
(15) безбацько́ўшчына ‹
› дзя́ку (5)
(12) пагало́ўшчына ‹
› дзя́куй (6)
(11) Казло́ўшчына ‹
› дзя́куй (6)
(11) махно́ўшчына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.