Бужумбура

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Бужумбура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Бужумбу́ра мн. Бужумбу́ры
Родны каго? чаго?	Бужумбу́ры мн. Бужумбу́р
Давальны каму? чаму?	Бужумбу́ры мн. Бужумбу́рам
Вінавальны каго? што?	Бужумбу́ру мн. Бужумбу́ры
Творны кім? чым?	Бужумбу́рай, Бужумбу́раю мн. Бужумбу́рамі
Месны у кім? у чым?	Бужумбу́ры мн. Бужумбу́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Часам мы смяёмся, згадваючы тыя дні, калі плакалі, і мы плачам, згадваючы тыя дні, калі смяяліся. Гэта жыццё.

Bužumbura — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА