Гілевіч

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Гілевіч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Гіле́віч мн. Гіле́вічы
Родны каго? чаго?	Гіле́віча мн. Гіле́вічаў
Давальны каму? чаму?	Гіле́вічу мн. Гіле́вічам
Вінавальны каго? што?	Гіле́віча мн. Гіле́вічаў
Творны кім? чым?	Гіле́вічам мн. Гіле́вічамі
Месны у кім? у чым?	Гіле́вічу мн. Гіле́вічах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

Hilievič — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА