Данькевіч

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Данькевіч
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Данькевіч мн. Данькевічы
Родны каго? чаго?	Данькевіча мн. Данькевічаў
Давальны каму? чаму?	Данькевічу мн. Данькевічам
Вінавальны каго? што?	Данькевіча мн. Данькевічаў
Творны кім? чым?	Данькевічам мн. Данькевічамі
Месны у кім? у чым?	Данькевічу мн. Данькевічах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай

Якуб Колас, «Новая зямля»:
Гарэлка, радасць-весялуха,
Прыемна булькае для вуха
І гэтак вочы прыцягае,
Ну, як каханка маладая!

Чаму ніхто не выпускае гарэлку «Радасць-весялуха»?

Dańkievič — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА