Дублін

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Дублін
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Ду́блін мн. Ду́бліны
Родны каго? чаго?	Ду́бліна мн. Ду́блінаў
Давальны каму? чаму?	Ду́бліну мн. Ду́блінам
Вінавальны каго? што?	Ду́блін мн. Ду́бліны
Творны кім? чым?	Ду́блінам мн. Ду́блінамі
Месны у кім? у чым?	Ду́бліне мн. Ду́блінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў

На вечарынцы сказалі адчуваць сябе як дома, таму я памыўся пад душам і лёг спаць.

Dublin — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА