Жыгімонт

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Жыгімонт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Жыгімо́нт мн. Жыгімо́нты
Родны каго? чаго?	Жыгімо́нта мн. Жыгімо́нтаў
Давальны каму? чаму?	Жыгімо́нту мн. Жыгімо́нтам
Вінавальны каго? што?	Жыгімо́нта мн. Жыгімо́нтаў
Творны кім? чым?	Жыгімо́нтам мн. Жыгімо́нтамі
Месны у кім? у чым?	Жыгімо́нце мн. Жыгімо́нтах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Калі вам за 30 і вы дасюль гуляеце ў камп'ютарныя гульні — гэта прыкмета інфантылізму. Пакуль вы гуляеце ў свае брамы балдура ды старфілды, сапраўды сталыя і дарослыя людзі вашых гадоў ужо прасаджваюць кватэры ў анлайн-казіно.

Žyhimont — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА