аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
змешаны тып скланення
праскланяць слова Іваноў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Івано́ў мн. Івано́вы |
| Родны каго? чаго? |
Івано́ва мн. Івано́вых |
| Давальны каму? чаму? |
Івано́ву мн. Івано́вым |
| Вінавальны каго? што? |
Івано́ва мн. Івано́вых |
| Творны кім? чым? |
Івано́вым мн. Івано́вымі |
| Месны у кім? у чым? |
Івано́ве, Івано́ву мн. Івано́вых |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.
Запомні:
замаўляюць, каб член не стаяў, а піцу заказваюць.
Ivanoŭ — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Іваноў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Іваноўскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› іва́наўская (10)
(5) дамо́ў ‹
› іва́наўскі (9)
(5) намо́ў ‹
› Іванко́ў (7)
(7) чабано́ў ‹
› Івано́ўскі (9)
(8) гругано́ў ‹
› іва́нскі (7)
(7) цыгано́ў ‹
› івасё́вы (7)
(5) нано́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.