аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова Ірына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Іры́на мн. Іры́ны |
| Родны каго? чаго? |
Іры́ны мн. Іры́н |
| Давальны каму? чаму? |
Іры́не мн. Іры́нам |
| Вінавальны каго? што? |
Іры́ну мн. Іры́н |
| Творны кім? чым? |
Іры́най, Іры́наю мн. Іры́намі |
| Месны у кім? у чым? |
Іры́не мн. Іры́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
— Вы будзеце ўдзельнічаць у групавушцы?
— А хто ўдзельнічае?
— Вы, я і ваша жонка.
— Вы што, здурнелі?!
— Ну, тады я вас выкрэсліваю.
Iryna — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Ірына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Ірэна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› іры́дысты (8)
(8) запе́рына ‹
› ірыдыявы (8)
(8) папе́рына ‹
› ірыза́цыя (8)
(8) бі́серына ‹
› ірынін (6)
(7) жві́рына ‹
› і́рыс (4)
(9) задзі́рына ‹
› іры́с (4)
(6) ікры́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.