аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
у слоўніках не сустракаецца
гэтаназоўнік
мужчынскі род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Кейстут
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Ке́йстут мн. Ке́йстуты |
| Родны каго? чаго? |
Ке́йстута мн. Ке́йстутаў |
| Давальны каму? чаму? |
Ке́йстуту мн. Ке́йстутам |
| Вінавальны каго? што? |
Ке́йстута мн. Ке́йстутаў |
| Творны кім? чым? |
Ке́йстутам мн. Ке́йстутамі |
| Месны у кім? у чым? |
Ке́йстуце мн. Ке́йстутах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Ведаеш, што прыходзіць да тых, хто ўмее чакаць?
— Што?
— Ніхалеры. Так і чакаюць.
Kiejstut — беларуская лацінка
У СЛОЎНІКАХ НЯМА
назоўнік Кейстут — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Кейстутавіч + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ке́йс (4)
(6) стату́т ‹
› кейс-ме́тад (10)
(8) сервіту́т ‹
› кейс-піло́т (10)
(8) сэрвіту́т ‹
› Ке́йстутавіч (11)
(9) субстыту́т ‹
› кейто́ніевы (10)
(8) інстыту́т ‹
› ке́йф (4)
(12) кінаінстыту́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.