Лідачка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Лідачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Лі́дачка мн. Лі́дачкі
Родны каго? чаго?	Лі́дачкі мн. Лі́дачак
Давальны каму? чаму?	Лі́дачцы мн. Лі́дачкам
Вінавальны каго? што?	Лі́дачку мн. Лі́дачак
Творны кім? чым?	Лі́дачкай, Лі́дачкаю мн. Лі́дачкамі
Месны у кім? у чым?	Лі́дачцы мн. Лі́дачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

За разумнаю галавою і рукам лёгка.

Прыказка.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

Lidačka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА