Лідачка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Лідачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Лі́дачка мн. Лі́дачкі
Родны каго? чаго?	Лі́дачкі мн. Лі́дачак
Давальны каму? чаму?	Лі́дачцы мн. Лі́дачкам
Вінавальны каго? што?	Лі́дачку мн. Лі́дачак
Творны кім? чым?	Лі́дачкай, Лі́дачкаю мн. Лі́дачкамі
Месны у кім? у чым?	Лі́дачцы мн. Лі́дачках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

Lidačka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА