Тарту

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны

праскланяць слова Тарту
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Та́рту мн. Та́рту
Родны каго? чаго?	Та́рту мн. Та́рту
Давальны каму? чаму?	Та́рту мн. Та́рту
Вінавальны каго? што?	Та́рту мн. Та́рту
Творны кім? чым?	Та́рту мн. Та́рту
Месны у кім? у чым?	Та́рту мн. Та́рту
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто позна прыязджае, той косці абгрызае.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

Tartu — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА