аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Шклоў
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Шкло́ў мн. Шкло́вы |
| Родны каго? чаго? |
Шкло́ва мн. Шкло́ваў |
| Давальны каму? чаму? |
Шкло́ву мн. Шкло́вам |
| Вінавальны каго? што? |
Шкло́ў мн. Шкло́вы |
| Творны кім? чым? |
Шкло́вам мн. Шкло́вамі |
| Месны у кім? у чым? |
Шкло́ве мн. Шкло́вах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзякуй таму, хто еў і каму падавалі.
Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.
У капца́ няма канца.Škloŭ — беларуская лацінка
Слова Шклоў (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік Шклоў — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Шміт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шклотава́ры (10)
(7) Шчагло́ў ‹
› шклоткані́на (11)
(5) адло́ў ‹
› шклотэксталі́т (13)
(4) зло́ў ‹
› шкло́ўска-магілёўскі (19)
(4) пло́ў ‹
› шкло́ўскі (8)
(5) Арло́ў ‹
› шклоўтварэ́нне (13)
(11) малітвасло́ў ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.