Ювентус

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Ювентус
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Юве́нтус мн. —
Родны каго? чаго?	Юве́нтуса мн. —
Давальны каму? чаму?	Юве́нтусу мн. —
Вінавальны каго? што?	Юве́нтус мн. —
Творны кім? чым?	Юве́нтусам мн. —
Месны у кім? у чым?	Юве́нтусе мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.

Сярод першых пятнаццаці рымскіх імператараў адзін толькі Клаўдзій не меў любоўных сувязей з мужчынамі. Гэта лічылася незвычайнымі паводзінамі і высмейвалася паэтамі і пісьменнікамі, якія казалі: кахаючы толькі жанчын, Клаўдзій сам стаў жанчынападобным.

БУДЗЬ ЯК ІМПЕРАТАР

Juvientus — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА