STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
абры́ўная
м. абры́ўны н. абры́ўнае мн. абры́ўныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
абры́ўнай, абры́ўнае
м. абры́ўнага н. абры́ўнага мн. абры́ўных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
абры́ўнай
м. абры́ўнаму н. абры́ўнаму мн. абры́ўным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
абры́ўную
м. абры́ўны (неадуш.), абры́ўнага (адуш.) н. абры́ўнае мн. абры́ўныя (неадуш.), абры́ўных (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
абры́ўнай, абры́ўнаю
м. абры́ўным н. абры́ўным мн. абры́ўнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
абры́ўнай
м. абры́ўным н. абры́ўным мн. абры́ўных |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
Абвестка ў Старажытным Егіпце:
Патрэбны працаўнікі. Не піраміда!
abryŭny — беларуская лацінка
Слова абрыўны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове абрыўны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абры́ўкавы (9)
(21) дыскрэ́тна-неперары́ўны ‹
› абры́ўкавы (9)
(12) бесперары́ўны ‹
› абры́ўнасць (10)
(8) прарыўны́ ‹
› абры́ўчык (8)
(9) міжгрыўны ‹
› абрыхле́нне (10)
(7) адрыўны́ ‹
› абрыхле́ць (9)
(9) неадры́ўны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
