апошні — націск у слове, формы слова

Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

апошні, -яя, -яе.
  1. Які знаходзіцца на самым канцы чаргі, шэрагу падобных прадметаў, з'яў. На апошняй платформе, хутаючыся ў каўнер кажуха, стаяў вартавы. ← Іван Мележ. Зораў у апошні раз паспрабаваў адгаварыць Каленіка ад задуманага ім плана. ← Макар Паслядовіч. Апошняму госцю лыжка ў качарэжніку. ← Прыказка. // Перадсмяротны. [Зарэччы:] Сябры, таварышы мае, Мой час апошні настае. ← Алесь Бачыла.
  2. Адзіны, астатні. І мы не раз з табою ў бітвах Сухар апошні раздзяляла. ← Пятро Прыходзька. // Які падыходзіць к канцу, канчаецца. Сабраўшы апошнія сілы, плюнуў Васіль проста ў вочы палкоўніку. ← Міхась Лынькоў. // у знач. назоўнік апошняе, -яга, ніякі род Тое адзінае, што засталося. [Туляга:] [Гарлахвацкі] шчыры, душэўны. Гатоў з чалавекам апошнім падзяліцца. ← Кандрат Крапіва.
  3. Які адбыўся непасрэдна перад чым-н. Але гэта былі не апошнія словы развітання. ← Ф. Янкоўскі. // Які толькі што з'явіўся, самы новы. Апошнія паведамленне Апошняе дасягненне тэхнікі. Апошняя мода. ▪ Праходзяць суседзі і ціха пытаюцца Пра Дон і Растоў, пра навіны апошнія. ← Пімен Панчанка. Асабліва.. [Зоя] любіла кінаартыстаў, запісвала новыя песні з апошніх фільмаў і адчувала сябе шчасліваю. ← Сяргей Грахоўскі. // Які толькі што мінуў (пра тэрмін, час). Гэта вада фактычна і была.. адзінай ежай [Мірона і Віктара] за апошнія суткі. ← Янка Маўр.
  4. Канчатковы, рашаючы, заключны. Апошняя цана. Апошняе слова. ▪ Ведаю — страт яшчэ будзе нямала І ў пераможным апошнім баі. ← Максім Танк.
  5. Вышэйшы, крайні. Апошні сродак. ▪ Міхалка заўважыў, што бацька гатоў быў пайсці на самую апошнюю сваю прыніжанасць, абы накарміць сваіх дзяцей. ← Кузьма Чорны.
  6. Самы нязначны з усіх падобных; дрэнны. [Байсак:] — Калі я п'ю, я не чалавек тады, я апошняя жывёліна, без волі, без розуму. ← Міхась Лынькоў. // Непрыстойны (пра брыдкія словы). Узлавалася Юля на яблыньку, пачала яе лаяць апошнімі словамі. ← Алесь Якімовіч.
  7. Гэты, толькі што названы. Стала відаць, хто што думае і хто чаго хоча, і хто сам не ведае, што яму думаць і чаго хацець. А гэткія, апошнія, таксама былі. ← Кузьма Чорны.
  •••
  Апошні акорд гл. акорд.
  (Апошні) крык моды гл. крык.
  Апошні з магікан — апошні прадстаўнік чаго-н.
  Апошняе слова (навукі і тэхнікі) гл. слова.
  Апошняя гадзіна гл. гадзіна.
  Апошняя дарога гл. дарога.
  Да апошняга — поўнасцю, да канца, без астачы.
  Да апошняга каліва гл. каліва.
  Да апошняй капейкі гл. капейка.
  Да апошняй кроплі (каплі) крыві гл. кропля.
  Да (апошняй) ніткі гл. нітка.
  З апошніх сіл гл. сіла.
  Не ты (я, ён, яна) першы, не ты (я, ён, яна) апошні гл. першы.

❌

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. апо́шняя м. апо́шні н. апо́шняе мн. апо́шнія
Родны каго? чаго?	ж. апо́шняй, апо́шняе м. апо́шняга н. апо́шняга мн. апо́шніх
Давальны каму? чаму?	ж. апо́шняй м. апо́шняму н. апо́шняму мн. апо́шнім
Вінавальны каго? што?	ж. апо́шнюю м. апо́шні (неадуш.), апо́шняга (адуш.) н. апо́шняе мн. апо́шнія (неадуш.), апо́шніх (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. апо́шняй, апо́шняю м. апо́шнім н. апо́шнім мн. апо́шнімі
Месны у кім? у чым?	ж. апо́шняй м. апо́шнім н. апо́шнім мн. апо́шніх

Слова апошні (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).