берыланіт

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова берыланіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	берыланіт мн. —
Родны каго? чаго?	берыланіту мн. —
Давальны каму? чаму?	берыланіту мн. —
Вінавальны каго? што?	берыланіт мн. —
Творны кім? чым?	берыланітам мн. —
Месны у кім? у чым?	берыланіце мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.

— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!

bierylanit — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА