аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова маніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мані́т мн. мані́ты |
| Родны каго? чаго? |
мані́ту мн. мані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
мані́ту мн. мані́там |
| Вінавальны каго? што? |
мані́т мн. мані́ты |
| Творны кім? чым? |
мані́там мн. мані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
мані́це мн. мані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі
дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэтаУсе хочуць стаць лепшай версіяй сябе. Але што кепскага ў тым, каб упіцца як бэсця і ляжаць як бэля?
manit — беларуская лацінка
Слова маніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік маніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове манітор + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› маністы́чна (10)
(7) мілані́т ‹
› маністы́чнасць (13)
(13) монтмарылані́т ‹
› маністы́чны (10)
(9) берыланіт ‹
› маніто́р (7)
(6) амані́т ‹
› маніто́рны (9)
(6) амані́т ‹
› маніто́рынг (10)
(10) нітрамані́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.