аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова міланіт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мілані́т мн. мілані́ты |
| Родны каго? чаго? |
мілані́ту мн. мілані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
мілані́ту мн. мілані́там |
| Вінавальны каго? што? |
мілані́т мн. мілані́ты |
| Творны кім? чым? |
мілані́там мн. мілані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
мілані́це мн. мілані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
латру́га
1. гультай, лайдак, абібок, лодар; цяльпук
2. п'яніца, алкаголік, выпівака, жлукта, мачыляпа, (?) п'янчэла
Раз'юшвае, калі хочаш пукнуць у таксі, а яно ўсё яшчэ не прыехала.
milanit — беларуская лацінка
Слова міланіт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік міланіт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове міласлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мілакардзі́н (11)
(6) аланіт ‹
› Міла́н (5)
(7) балані́т ‹
› міланец (7)
(7) мелані́т ‹
› міла́нскі (8)
(13) монтмарылані́т ‹
› міласла́віцкі (12)
(9) берыланіт ‹
› мі́ласліва (9)
(5) мані́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.