Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

гучны, -ая, -ае.
  1. Звонкі, выразны, далёка чутны. Гучным голасам прывітаў Шырокі маладых настаўнікаў. ← Якуб Колас. За дзвярамі пачуўся гучны тупат. ← Цішка Гартны.
  2. Здольны ствараць чысты, звонкі гук. Гучная скрыпка. ▪ Дзесь збоку, яшчэ далей, Грае гучная труба. ← Якуб Колас.
  3. пераноснае значэнне Які карыстаецца вялікай папулярнасцю; шырокавядомы. Гучная слава. ▪ Другі баран — ні «бэ», ні «мя», А любіць гучнае імя. ← Кандрат Крапіва.
  4. пераноснае значэнне Напышлівы, многаабяцаючы. Гучныя фразы. Гучная рэклама.

❌

гучны

гэта

прыметнік
якасны

праскланяць слова гучны
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. гу́чная м. гу́чны н. гу́чнае мн. гу́чныя
Родны каго? чаго?	ж. гу́чнай, гу́чнае м. гу́чнага н. гу́чнага мн. гу́чных
Давальны каму? чаму?	ж. гу́чнай м. гу́чнаму н. гу́чнаму мн. гу́чным
Вінавальны каго? што?	ж. гу́чную м. гу́чны (неадуш.), гу́чнага (адуш.) н. гу́чнае мн. гу́чныя (неадуш.), гу́чных (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. гу́чнай, гу́чнаю м. гу́чным н. гу́чным мн. гу́чнымі
Месны у кім? у чым?	ж. гу́чнай м. гу́чным н. гу́чным мн. гу́чных

вы не бульбашы — вы бульбусы, вось доказ:
Так, звузіла сваё значэнне слова бульба, якое ў лацінскай мове значыла клубень, караняплод (лац. bulbus — «клубень»), а ў беларускай толькі пэўны від караняплодаў. Юргелевіч.

беражы карані лацінскай !!!

Слова гучны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік прыметніка, займенніка, лічэбніка, прыслоўя (2009)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

гучны

Навігатар

Мемчыкі