аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова благачынне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
благачы́нне мн. благачы́нні |
| Родны каго? чаго? |
благачы́ння мн. благачы́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
благачы́нню мн. благачы́нням |
| Вінавальны каго? што? |
благачы́нне мн. благачы́нні |
| Творны кім? чым? |
благачы́ннем мн. благачы́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
благачы́нні мн. благачы́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Тады слова — серабро, калі справа — золата.
— Давайце цанавацца, — сказаў пакупнік хлопцу на рыбным рынку, бо хацеў патаргавацца.
— Ну давайце, — не расслухаў хлопец і палез цалавацца.
blahačynnie — беларуская лацінка
Слова благачынне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік благачынне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове благачынны + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› бла́гасць (8)
(11) падрабры́нне ‹
› благата́ (7)
(11) міжрабрынне ‹
› блага́ць (7)
(9) жабуры́нне ‹
› благачынны (10)
(7) начы́нне ‹
› благачы́нны (10)
(9) павучы́нне ‹
› благе́нькі (9)
(9) калашы́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.