аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова абалоніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
абало́ніна мн. абало́ніны |
| Родны каго? чаго? |
абало́ніны мн. абало́нін |
| Давальны каму? чаму? |
абало́ніне мн. абало́нінам |
| Вінавальны каго? што? |
абало́ніну мн. абало́ніны |
| Творны кім? чым? |
абало́нінай, абало́нінаю мн. абало́нінамі |
| Месны у кім? у чым? |
абало́ніне мн. абало́нінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)
што такое трашчотка— А як так выйшла што такая прыгожая дзяўчына адна?
— Перад «што» коска.
abalonina — беларуская лацінка
Слова абалоніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік абалоніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове абалонка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› абаліцыяні́стка (14)
(7) цямні́на ‹
› абаліцыяні́сцкі (14)
(8) піво́ніна ‹
› абало́на (7)
(9) кардо́ніна ‹
› абало́ністы (10)
(8) абло́ніна ‹
› абало́нка (8)
(10) макаро́ніна ‹
› абало́нкавы (10)
(9) капро́ніна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.