аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
дзіва́цкая
м. дзіва́цкі н. дзіва́цкае мн. дзіва́цкія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
дзіва́цкай, дзіва́цкае
м. дзіва́цкага н. дзіва́цкага мн. дзіва́цкіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
дзіва́цкай
м. дзіва́цкаму н. дзіва́цкаму мн. дзіва́цкім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
дзіва́цкую
м. дзіва́цкі (неадуш.), дзіва́цкага (адуш.) н. дзіва́цкае мн. дзіва́цкія (неадуш.), дзіва́цкіх (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
дзіва́цкай, дзіва́цкаю
м. дзіва́цкім н. дзіва́цкім мн. дзіва́цкімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
дзіва́цкай
м. дзіва́цкім н. дзіва́цкім мн. дзіва́цкіх |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
эх, зараз бы марозіва ў вафельцы
dzivacki — беларуская лацінка
Слова дзівацкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дзівачлівы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзівасі́л (8)
(15) чэ́шска-слава́цкі ‹
› дзівасі́лавы (11)
(12) чэхаслава́цкі ‹
› дзіва́цкасць (11)
(9) валева́цкі ‹
› дзіва́цтва (9)
(7) ківа́цкі ‹
› дзіва́чанне (10)
(6) рва́цкі ‹
› дзіва́чка (8)
(8) харва́цкі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.