STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дзівачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіва́чанне мн. дзіва́чанні |
| Родны каго? чаго? |
дзіва́чання мн. дзіва́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
дзіва́чанню мн. дзіва́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
дзіва́чанне мн. дзіва́чанні |
| Творны кім? чым? |
дзіва́чаннем мн. дзіва́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіва́чанні мн. дзіва́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не хваліся травою, а хваліся сенам.
Не хвалі каня трэцяга дня, а хвалі трэцяга году.
— Добры дзень! Хачу паспець заказаць у вас столік.
— Добры дзень! Паспець да чаго?
— Да спаткання.
— Да спаткання.
dzivačannie — беларуская лацінка
Слова дзівачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзівачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзівачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіва́цкі (8)
(17) самаабвінава́чанне ‹
› дзіва́цкі (8)
(12) звінава́чанне ‹
› дзіва́цтва (9)
(8) гва́чанне ‹
› дзіва́чка (8)
(7) га́чанне ‹
› дзіва́чліва (10)
(11) узбага́чанне ‹
› дзіва́члівасць (13)
(7) кача́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
