аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова дзівачлівасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіва́члівасць мн. дзіва́члівасці |
| Родны каго? чаго? |
дзіва́члівасці мн. дзіва́члівасцяў, дзіва́члівасцей |
| Давальны каму? чаму? |
дзіва́члівасці мн. дзіва́члівасцям |
| Вінавальны каго? што? |
дзіва́члівасць мн. дзіва́члівасці |
| Творны кім? чым? |
дзіва́члівасцю мн. дзіва́члівасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіва́члівасці мн. дзіва́члівасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Сёння роўна год, як я заўтра пачну бегаць.
dzivačlivasć — беларуская лацінка
Слова дзівачлівасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзівачлівасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзівачнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіва́чанне (10)
(14) прадба́члівасць ‹
› дзіва́чка (8)
(16) непрадба́члівасць ‹
› дзіва́чліва (10)
(12) выба́члівасць ‹
› дзіва́члівы (10)
(14) незада́члівасць ‹
› дзіва́чна (8)
(11) уда́члівасць ‹
› дзіва́чнасць (11)
(13) няўда́члівасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.