STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дзівачка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дзіва́чка мн. дзіва́чкі |
| Родны каго? чаго? |
дзіва́чкі мн. дзіва́чак |
| Давальны каму? чаму? |
дзіва́чцы мн. дзіва́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
дзіва́чку мн. дзіва́чак |
| Творны кім? чым? |
дзіва́чкай, дзіва́чкаю мн. дзіва́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дзіва́чцы мн. дзіва́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Адзін дуб у полі — гэта не лес.
Беларускую мову не трэба любіць — яе трэба ўжываць.
dzivačka — беларуская лацінка
Слова дзівачка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дзівачка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дзівачлівасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дзіва́цкі (8)
(9) адо́звачка ‹
› дзіва́цтва (9)
(7) я́звачка ‹
› дзіва́чанне (10)
(9) выбіва́чка ‹
› дзіва́чліва (10)
(9) налі́вачка ‹
› дзіва́члівасць (13)
(9) паліва́чка ‹
› дзіва́члівы (10)
(10) падлі́вачка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
