аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
звінава́ціць — дзеяслоў звінава́чаны — прыметнік
канцэпт

звінавачанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова звінавачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
звінава́чанне

мн.  звінава́чанні
Родны
каго? чаго?
звінава́чання

мн.  звінава́чанняў
Давальны
каму? чаму?
звінава́чанню

мн.  звінава́чанням
Вінавальны
каго? што?
звінава́чанне

мн.  звінава́чанні
Творны
кім? чым?
звінава́чаннем

мн.  звінава́чаннямі
Месны
у кім? у чым?
звінава́чанні

мн.  звінава́чаннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дзе двое сварацца, там трэці карыстае.


Дык больш ліхія 90-я ці 20-я?


zvinavačannie — беларуская лацінка

Слова звінавачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік звінавачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове звінавачванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


звільну́ць (9)

(11) вінава́чанне

звінава́ціцца (12)

(13) абвінава́чанне

звінава́ціць (11)

(17) самаабвінава́чанне

звінава́чаны (11)

(8) гва́чанне

звінава́чаны (11)

(10) дзіва́чанне

звінава́чванне (13)

(7) га́чанне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

піянер

Што там робіцца?