STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова звінавачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
звінава́чанне мн. звінава́чанні |
| Родны каго? чаго? |
звінава́чання мн. звінава́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
звінава́чанню мн. звінава́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
звінава́чанне мн. звінава́чанні |
| Творны кім? чым? |
звінава́чаннем мн. звінава́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
звінава́чанні мн. звінава́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Зла, як у казла, а сілы, як у камара.
Я ніколі не прашу сваіх кліентаў ацэньваць мяне праз мае поспехі. Я прашу іх ацэньваць мяне праз мае няўдачы, бо ў мяне толькі няўдачы.
zvinavačannie — беларуская лацінка
Слова звінавачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік звінавачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звінавачванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звільну́ць (9)
(11) вінава́чанне ‹
› звінава́ціцца (12)
(13) абвінава́чанне ‹
› звінава́ціць (11)
(17) самаабвінава́чанне ‹
› звінава́чаны (11)
(8) гва́чанне ‹
› звінава́чаны (11)
(10) дзіва́чанне ‹
› звінава́чванне (13)
(7) га́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Слонім