мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
вінава́ціць — дзеяслоў вінава́чаны — дзеепрыметнік
канцэпт

вінавачанне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вінавачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вінава́чанне

мн.  вінава́чанні
Родны
каго? чаго?		 вінава́чання

мн.  вінава́чанняў
Давальны
каму? чаму?		 вінава́чанню

мн.  вінава́чанням
Вінавальны
каго? што?		 вінава́чанне

мн.  вінава́чанні
Творны
кім? чым?		 вінава́чаннем

мн.  вінава́чаннямі
Месны
у кім? у чым?		 вінава́чанні

мн.  вінава́чаннях
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Конь на чатырох нагах — і то спатыкаецца.

Прыказка.

Беларуска-рускі слоўнік кажа, што фідбэк па-беларуску «адваротная сувязь».

сюрпрайз-сюрпрайз

vinavačannie — беларуская лацінка

Слова вінавачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вінавачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вінавачванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вінава́ўчы (9)

(9) выбача́нне ‹

› вінава́ціцца (11)

(12) фардыба́чанне ‹

› вінава́ціць (10)

(13) унутрыба́чанне ‹

› вінава́чаны (10)

(13) абвінава́чанне ‹

› вінава́чванне (12)

(17) самаабвінава́чанне ‹

› вінагра́д (8)

(12) звінава́чанне ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дзікпік

Twitter: @Rudzi_game