STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вінавачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вінава́чанне мн. вінава́чанні |
| Родны каго? чаго? |
вінава́чання мн. вінава́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
вінава́чанню мн. вінава́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
вінава́чанне мн. вінава́чанні |
| Творны кім? чым? |
вінава́чаннем мн. вінава́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вінава́чанні мн. вінава́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пашлі дурнога, а за ім другога.
Прыказка.— Каву будзеш?
— Ты так дзіўна вымаўляеш слова «віно».
vinavačannie — беларуская лацінка
Слова вінавачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вінавачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вінавачванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вінава́ўчы (9)
(9) выбача́нне ‹
› вінава́ціцца (11)
(12) фардыба́чанне ‹
› вінава́ціць (10)
(13) унутрыба́чанне ‹
› вінава́чаны (10)
(13) абвінава́чанне ‹
› вінава́чванне (12)
(17) самаабвінава́чанне ‹
› вінагра́д (8)
(12) звінава́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
