аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова звінавачванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
звінава́чванне мн. звінава́чванні |
| Родны каго? чаго? |
звінава́чвання мн. звінава́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
звінава́чванню мн. звінава́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
звінава́чванне мн. звінава́чванні |
| Творны кім? чым? |
звінава́чваннем мн. звінава́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
звінава́чванні мн. звінава́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.
Якія пельмені?? Галушкі, клёцкі, ВАРЭНІКІ, капыткі і яшчэ стос страў ёсць нармальных сваіх!
zvinavačvannie — беларуская лацінка
Слова звінавачванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік звінавачванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звіненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звінава́чанне (12)
(12) вінава́чванне ‹
› звінава́чаны (11)
(14) абвінава́чванне ‹
› звінава́чаны (11)
(18) самаабвінава́чванне ‹
› звінава́чвацца (13)
(12) узбагачванне ‹
› звінава́чваць (12)
(10) зага́чванне ‹
› звіна́цца (8)
(9) уга́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.