аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
самаабвінава́чанне — назоўнік самаабдзіма́льны — прыметнік
канцэпт

самаабвінавачванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова самаабвінавачванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
самаабвінава́чванне

мн.  самаабвінава́чванні
Родны
каго? чаго?
самаабвінава́чвання

мн.  самаабвінава́чванняў
Давальны
каму? чаму?
самаабвінава́чванню

мн.  самаабвінава́чванням
Вінавальны
каго? што?
самаабвінава́чванне

мн.  самаабвінава́чванні
Творны
кім? чым?
самаабвінава́чваннем

мн.  самаабвінава́чваннямі
Месны
у кім? у чым?
самаабвінава́чванні

мн.  самаабвінава́чваннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Відаць па вочках, хто ходзіць па ночках.

пра распусніка

А чаго ты не зробіш ДНК-тэст? Можа твае бацькі зусім не твае бацькі. Пачні расследаванне.


samaabvinavačvannie — беларуская лацінка

Слова самаабвінавачванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік самаабвінавачванне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове самаабкладанне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


самаабаро́нны (12)

(12) недаба́чванне

самаабве́шчаны (13)

(12) вінава́чванне

самаабвінава́чанне (17)

(14) абвінава́чванне

самаабдзіма́льны (15)

(13) звінава́чванне

самаабклада́нне (14)

(12) узбагачванне

самаабмежава́льны (16)

(10) зага́чванне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

тры піраміды