аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова самаабвінавачванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самаабвінава́чванне мн. самаабвінава́чванні |
| Родны каго? чаго? |
самаабвінава́чвання мн. самаабвінава́чванняў |
| Давальны каму? чаму? |
самаабвінава́чванню мн. самаабвінава́чванням |
| Вінавальны каго? што? |
самаабвінава́чванне мн. самаабвінава́чванні |
| Творны кім? чым? |
самаабвінава́чваннем мн. самаабвінава́чваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
самаабвінава́чванні мн. самаабвінава́чваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.
Калі не можаш звязаць двух слоў — не звязвай, пераходзь адразу да справы.
samaabvinavačvannie — беларуская лацінка
Слова самаабвінавачванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самаабвінавачванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самаабкладанне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самаабаро́нны (12)
(12) недаба́чванне ‹
› самаабве́шчаны (13)
(12) вінава́чванне ‹
› самаабвінава́чанне (17)
(14) абвінава́чванне ‹
› самаабдзіма́льны (15)
(13) звінава́чванне ‹
› самаабклада́нне (14)
(12) узбагачванне ‹
› самаабмежава́льны (16)
(10) зага́чванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Face/Off