аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ды́мчатая
м. ды́мчаты н. ды́мчатае мн. ды́мчатыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ды́мчатай, ды́мчатае
м. ды́мчатага н. ды́мчатага мн. ды́мчатых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ды́мчатай
м. ды́мчатаму н. ды́мчатаму мн. ды́мчатым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ды́мчатую
м. ды́мчаты (неадуш.), ды́мчатага (адуш.) н. ды́мчатае мн. ды́мчатыя (неадуш.), ды́мчатых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
ды́мчатай, ды́мчатаю
м. ды́мчатым н. ды́мчатым мн. ды́мчатымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ды́мчатай
м. ды́мчатым н. ды́мчатым мн. ды́мчатых |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
Як сказаў адзін разумны чалавек, не памятаю ўжо як яго звалі, і забыўся ўжо, што ён сказаў, але думка была добрая.
dymčaty — беларуская лацінка
Слова дымчаты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове дынабургскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́мчата-блакі́тны (16)
(9) тасё́мчаты ‹
› ды́мчата-шэ́ры (12)
(7) су́мчаты ‹
› ды́мчатасць (10)
(10) бязсумчаты ‹
› ды́на (4)
(15) барво́ва-ды́мчаты ‹
› дынабургскі (11)
(10) бярве́нчаты ‹
› дыназа́ўр (8)
(9) кале́нчаты ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.