дымчатасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова дымчатасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ды́мчатасць мн. ды́мчатасці
Родны каго? чаго?	ды́мчатасці мн. ды́мчатасцяў, ды́мчатасцей
Давальны каму? чаму?	ды́мчатасці мн. ды́мчатасцям
Вінавальны каго? што?	ды́мчатасць мн. ды́мчатасці
Творны кім? чым?	ды́мчатасцю мн. ды́мчатасцямі
Месны у кім? у чым?	ды́мчатасці мн. ды́мчатасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Бацька і маці ад Бога ў хаце, хто іх зневажае, дабра не знае.

Расамаха — фальк. ’страшыдла ў вобразе жанчыны, у якой распушчаныя валасы і стальныя грудзі, ёю страшаць малых дзяцей’ / у руса́ўкі жэлезные цыцкі і косы роспушчэны

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы

dymčatasć — беларуская лацінка

Слова дымчатасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: