аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ды́на мн. ды́ны |
| Родны каго? чаго? |
ды́ны мн. ды́н |
| Давальны каму? чаму? |
ды́не мн. ды́нам |
| Вінавальны каго? што? |
ды́ну мн. ды́ны |
| Творны кім? чым? |
ды́най, ды́наю мн. ды́намі |
| Месны у кім? у чым? |
ды́не мн. ды́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Паспех — людзям на смех.
Ад спеху не нарабіць бы смеху.
Толькі супрацоўнікі порнхаб, як бачаць начальніка, пераключаюцца на старонку з порна.
dyna — беларуская лацінка
Слова дына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дыназаўр + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ды́мчата-шэ́ры (12)
(9) бязгрэ́шна ‹
› ды́мчатасць (10)
(11) небязгрэ́шна ‹
› ды́мчаты (7)
(9) паралюшна ‹
› дынабургскі (11)
(5) ажы́на ‹
› дыназа́ўр (8)
(7) збажына́ ‹
› дыназа́ўравы (11)
(8) кула́жына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.