мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніце| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
зя́блая
м. зя́блы н. зя́блае мн. зя́блыя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
зя́блай, зя́блае
м. зя́блага н. зя́блага мн. зя́блых |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
зя́блай
м. зя́бламу н. зя́бламу мн. зя́блым |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
зя́блую
м. зя́блы (неадуш.), зя́блага (адуш.) н. зя́блае мн. зя́блыя (неадуш.), зя́блых (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
зя́блай, зя́блаю
м. зя́блым н. зя́блым мн. зя́блымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
зя́блай
м. зя́блым н. зя́блым мн. зя́блых |
скарбніца
джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.
— Сонейка, зрабі мне яечню, калі ласка.
— Аб’юзер!
ziably — беларуская лацінка
Слова зяблы (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове зябраваты + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зя́бліва (7)
(7) пагі́блы ‹
› зя́блік (6)
(6) згі́блы ‹
› зя́бліць (7)
(7) агру́блы ‹
› зя́бнуць (7)
(6) азя́блы ‹
› зябрава́ты (9)
(6) азя́блы ‹
› зя́браўскі (9)
(7) назя́блы ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.