аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў зябліць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
зя́бліць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я зя́блю мы зя́блім ты зя́бліш вы зя́бліце ён, яна, яно зя́бліць яны зя́бляць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
зя́бліла
м. зя́бліў н. зя́бліла мн. зя́блілі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты зя́блі вы зя́бліце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
зя́блячы |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Калі хочаце, каб у вас усё было добра, пакладзіце пад падушку шакалад. Назаўтра раніцай у вас усё будзе ў шакаладзе.
ziablić — беларуская лацінка
Слова зябліць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове зябнуць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зя́блевы (7)
(8) скаблі́ць ‹
› зя́бліва (7)
(9) аскаблі́ць ‹
› зя́блік (6)
(10) вы́скабліць ‹
› зя́блы (5)
(9) пазя́бліць ‹
› зя́бнуць (7)
(7) на́гліць ‹
› зябрава́ты (9)
(8) зна́гліць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Усе падохнуць, разыходзімся. (дашліце нам файны пераклад надпісу)