STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова бруха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
бру́ха мн. бру́хі |
| Родны каго? чаго? |
бру́ха мн. бру́хаў |
| Давальны каму? чаму? |
бру́ху мн. бру́хам |
| Вінавальны каго? што? |
бру́ха мн. бру́хі |
| Творны кім? чым? |
бру́хам мн. бру́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
бру́се мн. бру́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І ў цесце можна палец вывіхнуць.
— Афіцыянт! Не бачу курыцы ў курыным булёне! Патанула ці што?
— Ну чаму адразу «патанула»? Памылася і пайшла…
brucha — беларуская лацінка
Слова бруха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік бруха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове брухавіна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› брута́льнасць (12)
(8) гавару́ха ‹
› брута́льны (9)
(8) завару́ха ‹
› бру́х (4)
(6) шару́ха ‹
› брухаві́на (9)
(6) церуха́ ‹
› брухаго́рлы (10)
(7) разру́ха ‹
› брухаго́рлыя (11)
(8) завіру́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
