аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова разруха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
разру́ха мн. — |
| Родны каго? чаго? |
разру́хі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
разру́се мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
разру́ху мн. — |
| Творны кім? чым? |
разру́хай, разру́хаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
разру́се мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У крывым воку ўсё крывое.
— Алена, можна проста Лена.
— Акакій… Лепш цалкам.
razrucha — беларуская лацінка
Слова разруха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік разруха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове разрыванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› разрумя́ніць (11)
(6) шару́ха ‹
› разрумя́ньвацца (14)
(5) бру́ха ‹
› разрумя́ньваць (13)
(6) церуха́ ‹
› разрыва́нне (10)
(8) завіру́ха ‹
› разрыва́цца (10)
(6) скру́ха ‹
› разрыва́ць (9)
(8) свякру́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.