STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова завіруха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
завіру́ха мн. завіру́хі |
| Родны каго? чаго? |
завіру́хі мн. завіру́х |
| Давальны каму? чаму? |
завіру́се мн. завіру́хам |
| Вінавальны каго? што? |
завіру́ху мн. завіру́хі |
| Творны кім? чым? |
завіру́хай, завіру́хаю мн. завіру́хамі |
| Месны у кім? у чым? |
завіру́се мн. завіру́хах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
бульба 2 кг
мука жытняя 250 г
мука пшанічная 250 г
яйкі 5 шт
лісічкі 500 г
тлустая смятана 800 г
сметанковае масла 200 г
сланечнікавы алей
рапсавы алей нефільтраваны (крыху)
кроп (на смак)
тонкая зялёная цыбуля (на смак)
соль, цукар, перац (на смак)
zavirucha — беларуская лацінка
Слова завіруха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік завіруха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове завірушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› завіня́цца (9)
(5) бру́ха ‹
› завіравацца (11)
(6) церуха́ ‹
› завірава́ць (10)
(7) разру́ха ‹
› завіру́шка (9)
(6) скру́ха ‹
› завіру́шлівы (11)
(8) свякру́ха ‹
› завіру́шна (9)
(5) труха́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
