аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова труха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
труха́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
трухі́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
трусе́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
труху́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
трухо́й, трухо́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
трусе́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
Чалавек пайшоў ад малпы. Малпа пойдзе ад квадробера.
trucha — беларуская лацінка
Слова труха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік труха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове труханне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› тру́фельны (9)
(8) завіру́ха ‹
› тру́х (4)
(6) скру́ха ‹
› трух-тру́х (9)
(8) свякру́ха ‹
› тру́хам (6)
(7) хітру́ха ‹
› тру́ханне (8)
(8) пацяру́ха ‹
› трухану́ць (9)
(4) су́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.