STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова скруха
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
скру́ха мн. — |
| Родны каго? чаго? |
скру́хі мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
скру́се мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
скру́ху мн. — |
| Творны кім? чым? |
скру́хай, скру́хаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
скру́се мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дурны сабака і на гаспадара брэша.
Прыказка.— Віншуем! Вас прынялі ў таемны ордэн вялікіх ныцікаў.
— Але я не хачу!
— Неблагі пачатак!
skrucha — беларуская лацінка
Слова скруха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік скруха — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове скручанасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› скру́ткавы (9)
(6) церуха́ ‹
› скру́тлівы (9)
(7) разру́ха ‹
› скру́тны (7)
(8) завіру́ха ‹
› скру́хлівы (9)
(8) свякру́ха ‹
› скруці́цца (9)
(5) труха́ ‹
› скруці́ць (8)
(7) хітру́ха ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
