аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
кішмі́шная
м. кішмі́шны н. кішмі́шнае мн. кішмі́шныя |
| Родны каго? чаго? |
ж.
кішмі́шнай, кішмі́шнае
м. кішмі́шнага н. кішмі́шнага мн. кішмі́шных |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
кішмі́шнай
м. кішмі́шнаму н. кішмі́шнаму мн. кішмі́шным |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
кішмі́шную
м. кішмі́шны, кішмі́шнага н. кішмі́шнае мн. кішмі́шныя, кішмі́шных |
| Творны кім? чым? |
ж.
кішмі́шнай, кішмі́шнаю
м. кішмі́шным н. кішмі́шным мн. кішмі́шнымі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
кішмі́шнай
м. кішмі́шным н. кішмі́шным мн. кішмі́шных |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
— Добры вечар. Гарэлку з колай, калі ласка.
— Скончылася. Пепсі падыдзе?
— Давайце.
Так я першы раз у жыцці паспытаў пепсі з колай.
kišmišny — беларуская лацінка
Слова кішмішны (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове кішчынаслабодскі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кішла́чны (8)
(15) дзесяцікла́вішны ‹
› кішма́ (5)
(6) уві́шны ‹
› кішмі́ш (6)
(8) няўві́шны ‹
› кішмя́ (5)
(7) фі́нішны ‹
› кішо́нка (7)
(16) ста́ртава-фі́нішны ‹
› кішчынаслабо́дскі (16)
(6) афі́шны ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.