аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кішонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кішо́нка мн. кішо́нкі |
| Родны каго? чаго? |
кішо́нкі мн. кішо́нак |
| Давальны каму? чаму? |
кішо́нцы мн. кішо́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
кішо́нку мн. кішо́нкі |
| Творны кім? чым? |
кішо́нкай, кішо́нкаю мн. кішо́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
кішо́нцы мн. кішо́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што целу люба, то душы груба.
Смех — то дар багоў.
Там рай, дзе родны край.
kišonka — беларуская лацінка
Слова кішонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кішонка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кішэнечка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кішмі́ш (6)
(7) сячо́нка ‹
› кішмі́шны (8)
(7) машо́нка ‹
› кішмя́ (5)
(10) распашо́нка ‹
› кішчынаслабо́дскі (16)
(6) пшо́нка ‹
› Кішынё́ў (7)
(7) пушо́нка ‹
› кішынё́ўскі (10)
(7) сушо́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.