аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
| склон | адзіночны лік
ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ж.
ко́ўкая
м. ко́ўкі н. ко́ўкае мн. ко́ўкія |
| Родны каго? чаго? |
ж.
ко́ўкай, ко́ўкае
м. ко́ўкага н. ко́ўкага мн. ко́ўкіх |
| Давальны каму? чаму? |
ж.
ко́ўкай
м. ко́ўкаму н. ко́ўкаму мн. ко́ўкім |
| Вінавальны каго? што? |
ж.
ко́ўкую
м. ко́ўкі (неадуш.), ко́ўкага (адуш.) н. ко́ўкае мн. ко́ўкія (неадуш.), ко́ўкіх (адуш.) |
| Творны кім? чым? |
ж.
ко́ўкай, ко́ўкаю
м. ко́ўкім н. ко́ўкім мн. ко́ўкімі |
| Месны у кім? у чым? |
ж.
ко́ўкай
м. ко́ўкім н. ко́ўкім мн. ко́ўкіх |
скарбніца
Абяцанкі-цацанкі, а дурню радасць.
Дасць на лета, але не на гэта.
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
koŭki — беларуская лацінка
Слова коўкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове коўшавы + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́ўзь (5)
(6) злі́ўкі ‹
› ко́ўка (5)
(11) непярэ́ліўкі ‹
› ко́ўкасць (8)
(9) недапі́ўкі ‹
› Ко́ўна (5)
(7) няко́ўкі ‹
› ко́ўх (4)
(5) ло́ўкі ‹
› ко́ўцік (6)
(7) дало́ўкі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.