аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова коўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ко́ўка мн. ко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
ко́ўкі мн. ко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
ко́ўцы мн. ко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
ко́ўку мн. ко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
ко́ўкай, ко́ўкаю мн. ко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ко́ўцы мн. ко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як прыгожа сказаць неразбярыха:
к у л а м е́ с а
беларус беларусу грамар нацы
граманацык / мованацык / грамакарнік / мовакарнікkoŭka — беларуская лацінка
Слова коўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік коўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове коўкасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ко́ўзкасць (9)
(7) пазо́ўка ‹
› ко́ўзкі (6)
(12) перафразо́ўка ‹
› ко́ўзь (5)
(12) перыфразо́ўка ‹
› ко́ўкасць (8)
(6) ако́ўка ‹
› ко́ўкі (5)
(7) бако́ўка ‹
› Ко́ўна (5)
(7) дако́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.