мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
ко́ўзь — выклічнік ко́ўкасць — назоўнік
канцэпт

коўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова коўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 ко́ўка

мн.  ко́ўкі
Родны
каго? чаго?		 ко́ўкі

мн.  ко́вак
Давальны
каму? чаму?		 ко́ўцы

мн.  ко́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 ко́ўку

мн.  ко́ўкі
Творны
кім? чым?		 ко́ўкай, ко́ўкаю

мн.  ко́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 ко́ўцы

мн.  ко́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не плюй у крыніцу: прыдзеш па вадзіцу.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

— Ты не асілак, ты афэлак, — сказаў тата і паказаў, што дзверы адчыняюцца націсканнем на клямку.


koŭka — беларуская лацінка

Слова коўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік коўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове коўкасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› ко́ўзкасць (9)

(7) пазо́ўка ‹

› ко́ўзкі (6)

(12) перафразо́ўка ‹

› ко́ўзь (5)

(12) перыфразо́ўка ‹

› ко́ўкасць (8)

(6) ако́ўка ‹

› ко́ўкі (5)

(7) бако́ўка ‹

› Ко́ўна (5)

(7) дако́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Мінск - нейрасетка - геральдыка Беларусі

Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск