STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазо́ўка мн. пазо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
пазо́ўкі мн. пазо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
пазо́ўцы мн. пазо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
пазо́ўку мн. пазо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
пазо́ўкай, пазо́ўкаю мн. пазо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазо́ўцы мн. пазо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
— Мам, а што такое кампраміс?
— Ну глядзі, мама хоча на цёплае мора, а тата на лыжны курорт. Кампраміс: мы ўсе едзем на мора, але тата можа ўзяць з сабой лыжы.
pazoŭka — беларуская лацінка
Слова пазоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазо́рны (7)
(11) перагазо́ўка ‹
› пазо́рысты (9)
(10) прагазо́ўка ‹
› пазо́ў (5)
(7) лазо́ўка ‹
› пазо́ўнік (8)
(12) перафразо́ўка ‹
› пазо́ўніца (9)
(12) перыфразо́ўка ‹
› пазо́ўны (7)
(5) ко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
