пазоўніца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова пазоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	пазо́ўніца мн. пазо́ўніцы
Родны каго? чаго?	пазо́ўніцы мн. пазо́ўніц
Давальны каму? чаму?	пазо́ўніцы мн. пазо́ўніцам
Вінавальны каго? што?	пазо́ўніцу мн. пазо́ўніц
Творны кім? чым?	пазо́ўніцай, пазо́ўніцаю мн. пазо́ўніцамі
Месны у кім? у чым?	пазо́ўніцы мн. пазо́ўніцах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

каліва — пра самую малую колькасць чаго-н.; трошкі, крыху
ні каліва — ніколькі, ані
адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала

1. Шукаеш беларускі адпаведнік.
2. Глядзіш у слоўнік.
3. Беларускае слова гучыць як расейскае.
4. Крывішся.
5. Пачынаеш новую ітэрацыю.

Гэтак выглядае бздура.
Са словам «бздура» вы чамусьці так не робіце.
І са словам «ітэрацыя» таксама.

Каб спыніць твае пакуты:
3. Насамрэч расейскае слова гучыць як беларускае. Ідзі далей.

(Па псіхалагічную дапамогу звяртайцеся да Старніка.)

pazoŭnica — беларуская лацінка

Слова пазоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: