аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазоўніца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазо́ўніца мн. пазо́ўніцы |
| Родны каго? чаго? |
пазо́ўніцы мн. пазо́ўніц |
| Давальны каму? чаму? |
пазо́ўніцы мн. пазо́ўніцам |
| Вінавальны каго? што? |
пазо́ўніцу мн. пазо́ўніц |
| Творны кім? чым? |
пазо́ўніцай, пазо́ўніцаю мн. пазо́ўніцамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазо́ўніцы мн. пазо́ўніцах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пазычаеш чужое на час, а аддаеш сваё і назаўсёды.
дарагі я не ведаю як табе сказаць але прасіць грошай у мамы гэта не фрыланс
pazoŭnica — беларуская лацінка
Слова пазоўніца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазоўніца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазумент + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазо́ў (5)
(11) калядо́ўніца ‹
› пазо́ўка (7)
(12) паслядо́ўніца ‹
› пазо́ўнік (8)
(12) бразджо́ўніца ‹
› пазо́ўны (7)
(9) адзо́ўніца ‹
› пазраза́ны (9)
(10) смако́ўніца ‹
› пазраза́ны (9)
(10) шпако́ўніца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Усе падохнуць, разыходзімся. (дашліце нам файны пераклад надпісу)